2012 yılında dünyada neler olacak? NASA 2012 yılında neler olabileceğini açıkladı. 2012 yılında dünyanın sonu mu geliyor?

NASA’nın yeni ortaya çıkan raporu, ilk kez farklı bir felaketi öngörüyor ve olası bir tarih de veriliyor: 12 Eylül 2012.

Amerikan Havacılık ve Uzay Dairesi’nce (NASA) hazırlanan raporda, şimdiye kadar pek de düşünülmeyen, farklı bir felaketten söz ediliyor. Raporda ne küresel ısınma, ne depremler, ne süper-volkan, ne göktaşı çarpması var.

Raporda, Güneş’te meydana gelmesi beklenen büyük bir fırtınadan söz ediliyor. Bunun, Dünya’da yaratacağı etkiler ise “kötü bir kehanet” ya da bir korku filmi senaryosundan farksız…

Güneş yüzeyinde meydana gelen büyük fırtınalarla ortaya çıkan plazma toplarının Dünya’daki enerji şebekelerini çökerterek insanlığı mutlak bir çöküşe sürükleyebileceği uyarısı yapılıyor.

NASA’nın Amerikan Ulusal Bilimler Akademisi’yle ortaklaşa hazırladığı raporda, Güneş’te meydana gelen enerji patlamalarının bugüne kadar Dünya’daki enerji ve iletişim hatlarında görece kısa süreli ve küçük çaplı hasarlara yolaçtığı, ancak büyük çaplı bir patlamanın Dünya’nın manyetik alanına muazzam bir hasar verebileceği kaydedidildi.

Bahsi geçen patlamalardan bugüne kadar kayıtlara geçen tek örneğin 1859′da yaşanan “Carrington Olayı” olduğu belirten uzmanlar, benzer bir patlamanın Kuzey Amerika, İskandinavya, Avrupa ve Çin üzerinde on yıllarca onarılamayacak tahribata yolaçabileceğini söylüyor.

Güneş yüzeyindeki olası bir büyük patlamanın, Dünya’da saatler içerisinde tüm enerji hatlarını eriterek kullanılamaz hale getirebileceği, bunun sonucunda da altyapının çökeceği ve insanlığın Taş Devri’ne dönüş yaşayacağı öngörülüyor. NASA’nın raporunda böyle bir felaket için olası bir tarih de veriliyor: 12 Eylül 2012…

Mars’ta okyanus olduğunun kanıtları bulundu. Journal of Geophysical Research dergisinde Mars’ta okyanus olduğunun kanıtları yayınlandı.

Mars’ta büyük okyanusun varlığına dair yeni kanıt bulundu.

Mars’ın yeni ayrıntılı haritası, geçmişinde yağışlarla birlikte nemli bir iklime ve büyük bir okyanusun varlığına tanıklık eden ekvator çevresindeki vadi sistemlerini gösteriyor.

Journal of Geophysical Research dergisinde yayınlanan araştırmaya göre, Amerikalı bilim adamları tarafından yeni bir bilgisayar programı ile hazırlanan bu harita, bu vadilerin tamamının önce yapılan haritadan en az 2 kat daha geniş olduğunu ortaya koyuyor.

Araştırmacılardan North Illinois Üniversitesi’nden jeoloji profesörü Wei Luo, yeni haritadaki vadi sistemleri analiz edilerek elde edilen tüm verilerin Kızıl Gezegen’in geçmişteki iklim senaryosunu kanıtlar nitelikte olduğunu belirtti.

Tüm bu nehir ve akarsuların beslenmesi için yağmur ve bir okyanusun varlığının gerektiğini belirten Amerikalı bilim adamı, bu okyanusun Dünya’nın üçte biri kadar bir alana sahip kuzey yarıkürenin büyük bölümünü kapladığını kaydetti.

Bilim adamları, Mars’taki vadi sistemlerinin Dünya’dakilerle bazı benzerlikleri bulunduğunu, bunun da Kızıl Gezegen’in geçmişinde şimdi olduğundan çok daha sıcak ve çok daha nemli olduğunu düşündürdüğüne işaret ettiler.
inşaa edebilir ve bunu arabaların içine yerleştirebilir.

Kanada’da meydana gelen olayda spor arabanın üzerine golf topu büyüklüğünde, 4.6 milyar yıllık meteor parçası düştü.

Kanada’da 25 Eylül’de meydana gelen küçük bir olayın aslında 4.6 milyar yıllık meteorun bir spor arabaya çarpması olduğunun belirlendiği bildirildi.

Ontario eyaletine bağlı Grimsby kasabası sakinlerinden Yvonne Garchinski, 25 Eylül’de evinin önünde park ettiği aracından gelen gürültü üzerine oğlu Tony ile birlikte dışarıya çıktı. Çevresine bakan Garchinski, spor otomobilinin üzerinde golf topu büyüklüğünde ve alışılmadık görüntüye sahip bir taş buldu.

Önce serseriler tarafından taş atıldığını düşünen Garchinstki, aynı gün haberlerde bölgede meteor yağmuru olacağını öğrendiğinde polisi aradı. Olay yerine gelen polis, Garchinski’nin verdiği taşı incelenmek üzere Western Ontario Üniversitesi’ne gönderdi.

Yaklaşık 1 ay önce kendilerine gönderilen taşın incelenmesini sonuçlandıran Western Ontario Üniversitesi Astronomi Bölümü profesörlerinden Peter Brown, meteorun 4.6 milyar yaşında olduğunu söyledi. Meteorun, sıradan bir krondit olduğunu belirten Brown, saatte 75 bin kilometre hızla atmosfere giren meteorun, sürtünmeyle top durumuna geldiğini bildirdi.

Meteor, Yvonne Garchinski’ye geri verildi.

Komşu galaksimiz olan Andromeda’nın en net fotoğrafı çekildi, NASA’nın gönderdiği Swist uydusu, Andromeda’nın en net fotoğrafını gönderdi.

NASA’ya ait gözlem uydusu Swift, komşumuz Andromeda galaksisinin bugüne kadarki en yüksek çözünürlüklü fotoğrafını çekmeyi başardı.

Andromeda’nın ultraviyole fotoğrafı, Swift tarafından çekilen 330 imajın bir araya getirilmesiyle oluşturuldu. Görüntü son hale getirildiğinde 20 bin mp3 müzik dosyasına denk gelen toplam 85 gigabyte yer kaplıyordu.

Swift imajları toparlayabilmek için 200 bin ışık yılı genişliğinde ve 100 bin ışık yılı yüksekliğinde bir alanı taradı.

M31 kod adıyla da bilinen Andromeda, Dünya’dan takriben 2.5 milyon ışık yılı uzaklıkta. Karanlık ve gökyüzünün açık olduğu gecelerde Andromeda çıplak gözle bile görülebiliyor.

Galaksinin merkezindeki en parlak nokta, sistemin içindeki en soğuk ve yaşlı yıldızlardan oluşuyor. Andromeda’nın spiral kollarındaki yıldızlar ise daha genç ve sıcak. Swift yıldız oluşumunu daha iyi anlamak için komşu galaksileri izlemeye devam edecek.

Çok uzaklarda keşfedilen küçük bir gezegen uzayda hayat olup olmadığı sorusunu tekrar alevlendirdi.

Astronomy and Astrophysics dergisine göre, Güneş Sistemi dışında keşfedilen en küçük gezegen olan Corot-7b, Dünya ile benzer özelliklere sahip. Astronomların defalarca yaptıkları gözlem ve ölçümlerde, Corot-7b’nin yoğunluğunun Dünya gibi kayalık olduğunu ispat ettiği görüldü.

Corot-7b, Avrupa Uzay Ajansı tarafından Aralık 2006′da yörüngeye fırlatılan COROT uydu teleskopuyla keşfedilmişti.

Araştırma ekibine başkanlık eden Cenevre Üniversitesi’nden Didier Queloz, bu bilinen ilk kayalık dış gezegenin çevresinin Dünya’dan yüzde 80 daha geniş, beş kat daha ağır olduğunu belirtti.

Ancak Queloz uzayda hayat olup olmaması konusunda yine de temkinli. Bilimadamı, “Dante’nin Cehennemi” diye tanımladığı gezegenin yüzey sıcaklığının 1,000 ile 1,500 santigrat derece olduğunu, bunun da bilinen anlamda yaşama olanak tanımadığının altını çizdi.

Daha önce kutup bölgeleri hariç kupkuru olduğu düşünülen Ay yüzeyinde ince bir tabaka halinde su bulunduğu belirlendi.

Hindistan Uzay Ajansı tarafından 2008′de Ay’ın yörüngesine oturtulan ilk Hint araştırma uydusu Chandrayaan-1′in taşıdığı “Moon Mineralogy Mapper-M3″ adlı cihazın yanı sıra Amerikan uzay kurumu NASA’ya ait Cassini ve Deep Impact uzay araçlarının sağladığı veriler ışığında yapılan araştırmaya göre, Ay yüzeyindeki toprakta, en azından birçok bölgesinde ince bir film tabakası halinde su bulunuyor.

Science dergisinde yayınlanan makalede, Ay’ın mineral haritasını çıkarmaya yarayan M3 cihazının, yüzeyden yansıyan ışığı analizi sırasında hidrojen ve oksijene bağlı bir kimyasal elementi belirten uzun dalgalı ışınım tespit ettiği belirtildi.

Bunun iki hidrojen ve bir oksijen atomundan oluşan suyun varlığını işaret ettiğini kaydeden Amerikalı bilim adamları, şimdiye kadar ileri sürülen ve Ay’da suyun sadece kutup bölgelerindeki kraterlerin dibinde sürekli karanlık kısımlarda bulunduğuna dair teoriyi ortadan kaldırdığının altını çizdiler.

Keşfi yapan araştırmacılar, Dünya’nın tek uydusu Ay’da iki ayrı tür su bulunduğunu belirterek, bunlardan birinin Ay yüzeyine çarpan buzdan meydana gelmiş göktaşları gibi bir dış kaynaktan geldiğini, diğerinin de tamamen Ay kaynaklı olduğunu düşünüyorlar.

Ay toprağı ve kayalarının yüzde 45 civarında oksijen içerdiğini, M3 tarafından gözlemlenen hidrojenin ise Güneş rüzgarlarıyla gelmiş olabileceğini tahmin eden bilim adamları, Güneş’in nükleer füzyon sürecinde Ay yüzeyini ışık hızının üçte biri hızla bombardıman eden hidrojen atomu yüklü protonlar yaydığını belirtiyorlar.

Bilim adamlarının tahminine göre, Ay toprağının bir tonunun yaklaşık yüzde 25′inde su bulunuyor. 40 yıl önceki Apollo seyahatleri sırasında Ay’dan getirilen toprak ve taş numunelerinde de su izine rastlanmış, ancak bunların taşındığı kapların hermetik (sıkı kapalı) olmamasından, bilim adamları bu su parçacıklarının havadan geldiğini, Ay kaynaklı olmadığını düşünmüşlerdi.

Keşfin, bilim dünyasının Ay’a bakışını kökten değiştireceğini belirten bilim adamları, böylelikle Dünya’daki biyolojik yaşamın kaynağı suyun her yerde ortaya çıkabileceği daha dostane bir güneş sistemi görüşünün değer kazanacağına işaret ediyorlar.

UFO Nedir? UFO’lar gerçekten var mıdır? Uzaylılar Dünyayı Ziyaret ediyor mu?

Son üç haftadır Ufo konusuna kafayı takmış durumdayım, yıllardan beri ufolar hakkında dilden dile hikayeler dolaşmaktadır. Ufo gördüğünü söyleyenler, ufo ile temasa geçtiğini söyleyenler, uzaydan sinyal alanlar hatta ufolar benim ineklerimi kaçırdı ! diyenler ve tabiki hollywood ve cem yılmaz (Ufo Gören Masum Köylü) filmleri çocukluğumdan beri bunlar kafamın içini yiyip bitirmiştir. Bir kaç haftadır da HaberTürk’de Saba Tümer’in Programı konuk olan Sirius Uzay Bilimleri Araştırma Merkezi Başkanı Haktan Akdoğan’ı takip ediyorum. Dünkü programda yine Sayın Haktan Akdoğan bir kaç ufo fotoğrafı ve kısa videolar gösterdi. Daha sonra Hava Kuvvetlerinde Görevli bir emekli pilot yayına bağlandı ve uçuş sırasında bir defa ufo gördüğünü anlattı. Yıllardan beri ufo masallarını dinler dururduk ve açıkcası pek inanmazdım böyle şeylere ama dünkü programı izlediğimde ve o emekli pilotun anlattıklarını dinleyince ufoların olabiliceği ihtimali üzerinde ben de düşünmeye başladım.

Bundan öncede NASA da görevli Edgar Mitchell adındaki eski bir astronotun, “NASA yıllardır insanları kandırıyor ufolar gerçekten var” şeklindeki açıklaması sonucu kafalarda soru işareti sayısı artmıştı. Ayrıca Mitchell açıklamasında 1947′de New Mexico’nun Roswell şehrinde meydana geldiğine inanılan ufo kazasının da gerçek olduğunu orada yaşayan ve kazayı gören köylülerin konuşmamaları konusunda askeriyeden baskı gördüğünü de söylemişti. Ayrıca bu astronot 1971′de Apollo 14 adlı uzay aracıyla Ay görevine katılmış ve o görev sırasında da ufoları görmüş.

Ufo ve Roswell kazasıyla ilgili bu söylem sadece bu astronota ait değil, Amerikalı eski bir asker de 60 yıl önce Roswell askeri üssü yakınlarına düşen ufo ile ilgili olarak “düşen cismin içerisinde uzaylı cesetleri olduğunu ve amerikan ordusunun bu gerçeği gizlediğini” söylemişti. Yine o dönemde üssün halkla ilişkiler subayı olan ve 2008 yılında ölen Walter haut adındaki askerde ölümünden sonra açılmasını istediği mektubunda ABD’nin sahip olduğu bir çok teknolojiyi bu kazadan sonra elegeçirilen dünya dışı uzay mekiğinden aldığı yazmıştı. Roswell’de düştüğü söylenen bu uzay aracı ile ilgili olarak bir de video var ancak bunu yaş sınırı nedeniyle sakıncalı gördüğüm için yazıya eklemek istemiyorum.
Bunları da söyledikten sonra ufo konusuna girmek istiyorum.

Ufo Nedir ?

İngilizce Unidentified Flying Objects yani “Tanımlanamayan Uçan Cisimler” kavramının kısaltmasıdır. Ufoyu tanımlayan kişiler kimi zaman bir daire şeklinde kimi zaman puro ve kimi zamanda elips şeklinde olduğunu söylemektedirler. Güncelliğini koruyarak günümüze kadar gelen ufo hikayeleri, geçmişten beri insanların merak konusu olmuş ve olmaya devam etmektedir. Ancak son yıllarda ufo dosyalarında artış görülmektedir. Son olarak Danimarka hükümeti 15.000 gizli ufo dosyasını açıklamıştır.

Gözlemlenen Başlıca Ufo Tipleri :

* Diskler ve Kubbeli Diskler: Uçan daire adı verilen cisimler bunlardır. Bunların pencereler, iniş takımları, halkalar, kapılar gibi yapısal özellikleri bulunmaktadır.
* Koni: Koni biçimli UFOların pek çok çeşidi vardır. Bazıları tersyüz edilmiş koni şeklindedirler. Tabandan birleşmiş iki koni biçiminde UFOlar da gözlemlenmiştir.
* Küre: Dairesel ve küre biçiminde UFOlara dair pek çok gözlem raporu bulunmaktadır. Bunlardan çoğu gece gözlemleridir. Aynı zamanda yarım küre biçiminde UFOlar da gözlemlenmektedir.
* Boomerang: Boomerang biçimindeki UFOlar 1980’lerde gözlemlenmeye başlamıştır. Bu UFOlar genelde asimetrik bir şekle sahiptir; alçaktan ve yavaş uçarlar. Bunlardan bazıları yaklaşık üç futbol sahası büyüklüğündedir.
* Puro: 1940-1960 yılları arasında puro biçiminde büyük UFOlar nadirende olsa gözlemlenmekteydi. Bunlar bazen içlerinden disk biçiminde cisimler de çıkarmaktaydılar. 1949 yılında gözlemlenen yaklaşık bir mil uzunluğundaki puro biçimli UFO izleyenleri şaşkına çevirmişti. Günümüzde puro biçimindeki UFOlara nadir rastlanmaktadır.
* Silindir: Bunlar, silindir görünümündedirler ve puro biçimli UFOlara göre daha ufaktırlar.
* Halter: Halter biçiminde UFOlar ortadan bir çubukla tutturulmuş iki küreden oluşmaktadır.
* Mantar: Bu UFOlar bir kubbe ve sapa benzer bir gövdeden oluşmaktadır.
* Piramit: Uçan, piramit şeklinde cisimlerdir.
* Dikdörtgen: Bazı UFO’lar biçim olarak aynı bir dikdörtgene benzemektedirler.
* Üçgenler: 1989 yılından itibaren yakın zamanlarda sık sık görülen bir UFO biçimidir. Üçgen UFO gözlemlerinin sayısı disk şeklinde UFO gözlemlerini aşmaktadır.
* Satürnler: Geniş bir küre ve onu çevreleyen bir halkadan oluşmaktadırlar.

Ufolar aslında sadece günümüzün merak konusu değildir, öyleki mısırdaki piramitlerin duvarlarından ufo fotoğrafları bulunmaktadır. Örneğin; Firavun Seth’in mezarına yazılan bu hiyerogliflerde “Tanrı’nın gemisinde dinlendiği”  yazmaktadır ve bu yazının yanında da uzay gemisi figürü bulunmaktadır. Anlaşılan o ki mısırlılarda ufoları merak etmiş ve hatta onları tanrıyla ilişkilendirmişlerdir.

Aynı şekilde Abydios Tapınağındaki bir duvar panosunda uçağa ve helikoptere benzeyen cisimler resmedilmiştir.

Öyle anlaşılıyor ki insanoğlunun ufo merakı ve bu konudaki tartışmalara epey bir süre daha devam edecek.

kaynak: bilgiustam.com

Güneş Tutulması Nedir? Güneş Tutulması Nasıl Gerçekleşir?

Ay Güneş’ten yaklaşık 400 kere daha küçük fakat bize Güneş’ten 400 kere daha yakın olduğu için gökyüzünde ikisi de aynı büyüklükte gözükürler. Bir Güneş Tutulması, Ay’ın Güneş ile Dünya arasına girmesi ve bazı özel koşulların sağlanması neticesinde meydana gelir. Tutulmanın olabilmesi için, Ay’ın Yeniay safhasında olması ve Yer etrafındaki yörüngesinin düzlemi ile Yer’in Güneş etrafındaki yörünge düzleminin arakesit noktaları doğrultusunun Güneş’in merkezinden geçmesi gerekir. Diğer bir deyişle Güneş Ay ve Dünya aynı doğrultuda olmalıdır. Bilindiği üzere bir yıl içerisinde 12 ay vardır. Ay, Dünya etrafında bir yılda 12 kez dolanır. Şayet Ay’ın yörünge düzlemi Dünya’nın Güneş etrafındaki yörüngesi ile çakışık olsaydı, bir yılda 12 kez Güneş tutulması meydana gelirdi. Fakat durum böyle değildir. Ay’ın yörünge düzlemi ile Dünya’nınki arasında yaklaşık 5 derecelik bir açı vardır. Bu açı nedeniyle Dünya, Ay ve Güneş, Ay’ın Dünya etrafındaki her dolanımında tam olarak aynı doğrultuda bulunmazlar. Ay gökyüzünde kimi zaman Güneş’in üstünden kimi zaman da altından geçer. Böylece her ay bir Güneş tutulması oluşmaz. Yapılan hesaplar bir yılda en az iki, en çok beş Güneş tutulması olabileceğini göstermiştir. Üç tip güneş tutulması meydana gelebilir. Tam, halkalı ve parçalı tutulma. Bir Güneş tutulmasının tam veya halkalı oluşu Ay’ın Dünya’ya uzaklığı ile belirlenirken, parçalı oluşu, Ay, gözlem yeri ve Güneş arasındaki açıyla; bir başka deyişle, her üçünün tam olarak aynı doğrultuda bulunmamasıyla ilgilidir. Bu durumda, Güneş’in sadece bir kısmı Ay tarafından örtülebilir. Bilindiği gibi Ay, Dünya çevresinde basıklığı az da olsa elips şeklindeki bir yörüngede dolanır. Bundan dolayı Dünya’ya olan uzaklığı her an değişmektedir. Eğer tutulma anında Ay Dünya’ya yeteri kadar yakınsa, görünen çapı Güneş’in görünen çapından büyük olur, Güneş diskinin tamamı örtülür ve tam tutulma meydana gelir. Aksi takdirde Güneş diskinin tamamı örtülmez, diskin sadece iç kısmı örtülür ve bir halkalı tutulma oluşur (Şekil-2 ve 3). Bazen de Ay ve Güneş’in konumları öyledir ki, Ay, Güneş diskinin ancak bir kısmını örter. Bu durumda da parçalı tutulma meydana gelir. Tam ve halkalı tutulmaların maksimum örtülme evresinden önceki ve sonraki dönemlerinde de parçalı tutulma evresi bulunur.

Tam Güneş tutulması olayında, Dünya ile Güneş arasına giren Ay’ın gölgesi, Dünya üzerinde belli bir bölgeye düşer.

Tam Güneş tutulması diğer tutulma türlerine göre çok daha önemlidir. Zira, tam tutulmada Güneş’in tamamı Ay tarafından birkaç dakika için örtüldüğünden, bu sırada yapılacak gözlemlerden yıldızımızın dış atmosfer tabakaları, özellikle koronasının fiziği hakkında önemli bilgiler elde edilir.

Bir Güneş tutulması Dünya üzerinde ancak belirli bölgelerden görülebilir. Çünkü Ay’ın çapı Dünya’nınki ile mukayese edildiğinde çok küçük olduğundan, Ay’ın Güneş tarafından Dünya üzerine düşürülen gölgesinin çapı birkaç yüz km’yi geçmez. Dolayısı ile sadece bu gölgenin düştüğü yerlerde Güneş tutulması gözlenebilir. Hâlbuki Ay tutulmalarında durum böyle değildir. Bunlar, Dünya üzerinde o anda gece olan yerlerin tümünden gözlenebilir. Ay tutulmalarında Dünya, Ay ile Güneş’in arasına girer ve Dünya’nın gölgesi Ay’ın tamamını perdeleyebilecek kadar büyük olur.

Dünyanın Uydusu Ay, Ay’ın bilinmeyen bazı özellikleri, Ay’ın üzerinde meydana gelen garip ve açıklanamayan olaylar.

AY’LA ILGILI GARIP OLAYLAR
Yüzyillar içindeki garip olaylar;
* 5 Mart 1587: “Ay´in yüzeyinde bir yildiz görüldü.” Yüzlerce insan bu mucizeye sasirdi, isigin sivri uçlari ve boynuzlari vardi. (Harrison 1876 – Lowes 1927)
*12 Kasim 1671: Gökbilimci ve fizikçi Cassini, Ay´in üzerinde küçük beyaz bir bulut gördü.
*18 Mayis 1787: Astronom Halley ve De Louville, Ay yüzeyinde hareketli isiklar gördüler.
* Mart-Nisan 1787: William Herschel, Ay´da parlak noktalar ve dört volkan gördü. Açiklamakta zorluk çekiyordu ve en çok da gördüklerinin hareket etmesine sasirmisti.
* Temmuz 1821: Alman astronom Gruithuisen, Ay yüzeyinde, birden parlayan isik patlamalari gördü. Yanip sönen bu isiklari birkaç kez görmüstü.
* 12 Nisan 1826: Fizikçi Emmett, Ay´daki Krizler Denizi üzerinde, kara bir bulutun hareket ettigini rapor etti. Benzer bir rapor, 1954 yilinda modern astronomlar tarafindan da verilmisti.
* Subat 1877: Isikli bir hat veya çizgi Eudoxus Krateri´nin batisindan dogusuna giderken görüldü. Olay, bir saat sürdü.
* 4 Temmuz 1881: Ay yüzeyinde piramit seklinde isikli iki tümsek belirdi ve bir saat içinde yavas yavas sönerek kayboldu.
* 24 Nisan 1882: Aristotle Bölgesi´nde hareket eden dev gölgeler gözlemlendi.
* 31 Ocak 1915: Yunanca´daki Gamma isaretine benzer 7 beyaz isik görüldü.
* 23 Nisan 1915: Clavius Krateri yaninda dar ve isikli bir çizgi belirdi ve on dakika sonra kayboldu.
* 14 Haziran 1940: Sisli keskin bir çizgi çok net olarak Plato Krateri yaninda görüldü, çevresinde binlerce küçük isik yanip sönüyordu.
* 19 Ekim 1945: Darwin Duvari yaninda üç büyük parlak nokta görüldü; Olay, astronom Moore ve daha birçok astronom tarafindan rapor edildi.
* 24 Mayis 1955: Ay´in güney kutbu bölgesinde, elektriksel parlamalar, bilimci Firsoff tarafindan izlendi.
* 8 Eylül 1955: Taurus Hatti sinirinda iki parlak isik görüldü, bu yer yillar sonra Apollo 17´nin indigi yerdi.
* 21 Haziran 1964: Iki saat süreyle, gözlemci Ross D. tarafindan haraket eden büyük siyah bir gölge izlendi.
* 3 Temmuz 1965: Bir saat on dakika süreyle, Aristarchus Bölgesi´nde nabiz gibi yanip sönen bir isik gözlendi.
* 25 Eylül 1966: Yine Plato Krateri yakininda yanip sönen isiklar gözlendi; bazilarina göre kirmizimsi bir yama gibiydiler; ayni gün Gassendi Bölgesi´nde 30 dakika süreyle kirmizi büyük bir isik belirdi. Bir ay sonra ise, ayni yerde yine yanip sönen kirmizi isiklar vardi.
* 11 Eylül 1967: Insanligin ilk ayak bastigi yer olan Sessizlikler Denizi´nde görülen kara bir bulut sonradan mor renge dönüstü; olayin Montreal´li bir astronomi grubu tarafindan gözlendigi NASA tarafindan açiklandi.

AY’LA ILGILI SASIRTICI GERÇEKLER
Bilimsel gariplikler
1. Ay, dünyadan daha yaslidir, öyleyse kökeni baska bir yerdir, bazi bilim adamlari, Ay taslarinin 20 milyar yillik oldugunu iddia ediyorlar? Yani dünyadan daha eskidir…
NASA, bir Ay kayasinin 5.3 milyar yillik oldugunu saptadi ama bu Günes Sistemi öncesine ait bir tarihtir. Önemli bilimciler ve Ay uzmanlari, Ay´dan getirilen elementlerin dünyadakilerden daha eski oldugunu belirlediler ama neden resmen açiklamadilar? 40 Ay tasinin en azindan 7 milyar yillik olduklari belirlendi, bu tarihleme dünyadan ve günesten iki kez daha eskidir. Buna karsin Ay´in yüzey topragi, Ay taslarindan daha eskidir. Farklilik bilinmiyor…
2. Bir grup bilimci Ay´in yildizlararasi bir yerde yapildigi görüsündeler ve dünya tarafindan yakalandigini düsünüyorlar.
3. Bazi bilimciler, Ay´in içinin yogunlugunun yüzeyden farkli oldugu düsüncesindeler? Gerçekten Ay´in içi bos olabilir mi?
4. Ay´in 8 mil üstünde, yüksek dozda radyoaktivite vardir, bu elemental olarak dogal midir?
5. NASA tarafindan 100 millik bir alana yayilmis su buhari saptandi ama Ay´da su olmadigi biliniyor.
Ve digerleri…
1. Ay, hem dünyanin dogal uydusu olamayacak kadar büyük, hem de çok uzaktadir.
2. Ay, olmasi gerekenden çok daha düzgün bir yörüngeye sahiptir.
3. Ay kraterleri çok fazladir ve garip bir biçimde yüzeyseldirler.
4. Ay´in dünyaya bakmayan yüzü çikintili veya kamburdur ve Günes Sistemi´nde onun gibi gezegenine tek yüzünü gösteren bir baska uydu yoktur.
5. Ölçümlemeler,Ay’da çok fazla demir oldugunu gösteriyorlar.
6. Ay´in bilesimi, dünyadan farklidir.
7. Doga kanunlarina aykiri olarak, Ay´da agir metaller yüzeydedir ve Ay´da önceden eriyik olan metaller yoktur.
8. Ay dev bir gong sesi çikarmaktadir ve yörüngede dönerken titresmektedir.
9. Ay, periyodik olarak sarsilmaktadir, bu bize düzenli bir sismik aktiviteyi gösteriyor. Sismik dalgalar sanki tek bir kütleymis gibi tüm yüzeyi dolasabiliyorlar.
10. Dünyadan bakildiginda Ay, bir günes diski gibidir yani tutulmalarda günesi tam olarak kapatir, ne biraz küçük veya büyüktür sanki büyüklügü günesi örtmek için ayarlanmistir.
11. Eger Ay, dünya tarafindan yakalanmissa, bunun sonu gelecek ve Ay yine uzaklasip gidecektir.
12. Normalde Ay´in çizdigi yörünge, dünyanin ekvatoral çemberiyle karsit olmalidir ama Ay garip bir sekilde dünyanin yaptigi gibi, günese bagimli bir yörünge çizer.
13. Her ne kadar Ay volkanlarin ölü olduklari söyleniyorsa da, yüzyillardir Ay´da garip isiklar, parlamalar görülmekte ve hala izlenmektedir